D o c h t   d a   g i j   w a   z e e . . . . .  Presentatie Bijnamenboek 12 november 2005 Eindelijk was het dan zover, na jaren van verzamelen en onderzoek, kon op zaterdag 12 november 2005 het bijnamenboek gepresenteerd gaan worden. Als locatie was toch weer gekozen voor café het Zwijnshoofd in het hart van de binnenstad. Al ver voordat de zaal openging kwamen er mensen binnengelopen. Ze wilden er zeker van zijn dat ze een goede plek zouden hebben, om maar niks te hoeven missen. Om 16.00 uur pakte Brigit Bakx, namens de bijnamencommissie, de microfoon en heette iedereen van harte welkom in het jarige Denissen (125 jaar). Ze gaf hem daarna meteen aan de toenmalige vice voorzitter van onze stichting Piet Landa, die op zijn eigen manier de middag officieel opende. Hij zei onder andere een belangrijk ding en dat is dat het boek nog niet af is. We konden niet alles achterhalen. Anders had het nog veel langer geduurd dan de ruim 4 jaren die we aan het boek hebben gewerkt. Hierover straks meer. Hierna vertelde Brigit over het ontstaan van het boek. Ze vertelde over de lijst met bijnamen die ons jaren geleden door een bejaarde Bergse werd toegezonden. Hoe we steeds weer werden aangetrokken om met die bijnamen iets te gaan doen. Hoe we van de een naar de ander werden gestuurd, zodat we meer dan duizend bijnamen bij elkaar verzameld kregen. Maar het bijeenbrengen van de namen was niet zo'n probleem. Het achterhalen van wie 'wie' was en waarom hij of zij zo genoemd werd wél. Uren hebben we bij 'onze' senioren gezeten. Hartelijk werden we ontvangen en wat konden ze veel vertellen. Ook de mensen van het Archief hebben ons fantastisch geholpen. Dossiers, mappen, boeken, foto's, tips, niets was teveel. Ze werden zelf ook steeds enthousiaster. We wilden dit boek zelf gaan uitgeven. Voor het uitgeven van een boek heb je geld nodig, behoorlijk veel geld. Onze Vrienden, een club mensen met een warm hart voor onze Berregse taal, doneren ons al enkele jaren trouw een klein bedrag. Dat was voor dit project echter niet genoeg. Meerdere sponsors werden gezocht en gevonden. Dankzij twee supersponsors konden we dit project gefinancierd krijgen en we zijn hen dan ook vreselijk dankbaar. En toen het boek. Alle informatie en een stapel foto's moesten worden omgetoverd tot een boek, wat lekker leest, waar wat in te zien valt en dat je lekker makkelijk pakt. Peter Bakx is er in geslaagd om onze wensen om te zetten in een boek zoals we het bedoelden. En toen was het 12 november 2005. We wilden het boek officieel presenteren, met zoveel mogelijk gasten, want het is een boek voor alle Bergenaren. Cees Becht, onze eerste na-oorlogse Prins Carnaval vonden we de aangewezen persoon om het eerste boek in ontvangst te nemen. Hij heeft in het verleden veel betekend voor de stad, hij heeft de carnavalscultuur na de oorlog smoel gegeven. Daarbij komt ook dat hij, door zijn hoge leeftijd, nog veel mensen uit het boek persoonlijk heeft gekend. Een mysterieuze gast werd gezocht, om hem ons eerste boek aan te bieden. Gezocht en gevonden. We moesten haar van ver halen, van heel ver, over landsgrenzen heen en nog verder. Ze was indertijd geëmigreerd naar Afrika. Continenten werden doorkruist, maar we moesten nog verder. Ze mocht even uit de Hemel neerdalen om nog een keer naast 'Nilles I' te staan. Kaat Goris, oftewel Grijze Kaat, oftewel Kaat Aar in de War, oftewel Kaat de Suukere, oftewel Miss Krabbegat kwam de zaal in onder de tonen van 'Suikerbos ik wil je heb'. Aan de arm van Jac Stuart weliswaar, maar vrolijk zwaaiend met haar wandelstok. Haar sjerp met Miss Krabbegat had ze nog om. In 1956 had ze deze titel gekregen van dezelfde Cees Becht aan wie ze nu het boek zou geven. Kaat begon haar 'pratje' in het Zuid Afrikaans. Alhoewel deze taal veel lijkt op het Nederlands, had ze toch snel in de gaten dat veel mensen in de zaal haar niet konden verstaan. Even zo gemakkelijk schakelde Kaat naar het Berregs, want je eigen dialect verleer je toch nooit. Ze vond dat zij toch zeker in een bijnamenboek moest staan, want ze had wel vier bijnamen!! Cees Becht was zichtbaar verrast door haar aanwezigheid en samen haalden ze voor iedereen nog wat leuke anekdotes op. De mensen in de zaal vonden het prachtig en menig lachsalvo klonk door het Zwijnshoofd. Brigit bedankte Kaat en Cees Becht voor hun spontane 'act' en deed aan allen een oproep om zoveel mogelijk boeken te kopen. We willen namelijk dat zoveel mogelijk mensen het boek lezen en reageren op de oproep achter in het boek. Aanvullingen, nieuwe namen, eventuele verbeteringen, dat zijn de dingen die we graag willen bereiken. Mense wir late prate n'over Berrege, d'r mense, n'en ad eve kan, in 't Berregs. Hierna was het officiële gedeelte voorbij en kon de boekverkoop beginnen. Dat lieten de aanwezigen zich geen twee keer zeggen. Rond de tafels waar de boeken werden verkocht, was het een drukte van belang. Wij kijken terug op een geweldige middag. We hebben er veel nieuwe Vrienden bij gekregen en kunnen gelukkig stellen dat de belangstelling voor het dialect in onze stad nog springlevend is. Selu en dagge bedankt zijt da witte. Het boekwerk geeft een opsomming van bijna 1000 bijnamen, hun betekenis en afkomst en diversen 'leutige' anekdotes Het boek heeft een omvang van 80 pagina's. 16 fotopagina's, bestaande uit niet eerder gepubliceerd fotomateriaal uit diverse privé foto albums. Het formaat is 16 X 24 cm, gedrukt op 90 grs. hv roman, creme wit, omslag 250 grs hv gesat mc, voorzien van een beschermende glans laminaat. BESTELLEN U kunt dit boek bestellen vanaf 12 november via internet. Maak 11 Euro over op de rekening van de Berregse Kamer; Fortisbank 84 56 87 336 o.v.v. bijnamenboek. Mail ons uw bestelling en adresgegevens. Zodra het overgemaakte geld op onze rekening staat wordt het boek naar het door u opgegeven adres verzonden. U kunt ook het boek tegen contante betaling van 11 Euro afhalen bij Brigit Bakx-Hermans, Statietjalk 23, 4617 GN Bergen op Zoom design: www.bakxxx.nl Boeken . . .